Zeekadettenkorpsen Harlingen en Urk naar Kornwerderzand (door motorstoring Sittard geannuleerd)

Bijgewerkt bericht:

Door een motorstoring op de Sittard is het najaarskamp anders gelopen als gepland. De Noorderkroon is zaterdag op Kornwerderzand geweest, maar is later doorgestoomd naar Harlingen, waar de Sittard met motorstoring aan wal ligt. Beide korpsschepen zullen tijdens de Nationale museumweek weer aanleggen bij het Kazemattenmuseum.

Van 15 tot en met 18 oktober zullen tussen de 30 en 40 Zeekadetten in de leeftijd van 11 tot 18 jaar een najaarskamp houden. De schepen Sittard en Noorderkroon leggen aan op Kornwerderzand bij de ligpalen tussen de brug en de schutsluis. Bijzonder bezoek dus voor Kornwerderzand en het Kazemattenmuseum! De Zeekadetten uit Harlingen en Urk met de korpsschepen Sittard en Noorderkroon organiseren een najaarskamp. Bezoekers van het Kazemattenmuseum zijn welkom om een kijkje te komen nemen op één van de schepen.

Het zeekadetkorps is een maritieme jeugdvereniging voor jongens en meisjes tussen de 11 en 18 jaar. Zeekadetkorps Nederland bestaat in totaal uit 19 korpsen, waaronder die van Harlingen en Urk. Bij alles wat er aan boord te doen is leveren kadetten hun bijdrage. Er zijn verschillende dienstvakken bij het Zeekadetkorps: de operationele/nautische dienst, de verbindingsdienst, de logistieke dienst en de technische dienst.

Het korpsschip Sittard is een voormalige mijnenveger en is gebouwd in de vijftiger jaren met steun van de Amerikaanse overheid. Dit voor gemeenschappelijke defensie als onderdeel van het Marshall-plan. Het schip is van hout gebouwd over aluminium spanten. Dit is gedaan om het schip a-magnetisch te maken. Ook verder zijn in het schip zo veel mogelijk a-magnetische materialen gebruikt. De Sittard heeft tot eind 1997 dienst gedaan als mijnenveger bij de Koninklijke Marine en is daarna overgedragen aan het Zeekadetkorps Harlingen. Het schip doet sindsdien dienst als varend thuishonk en opleidingschip voor het korps. De Sittard was in 2017 betrokken bij de opnames van de film “Dunkirk” van Christopher Nolan. Daar droeg zij het kenteken H32, verwijzend naar de HMS Havant, die tijdens de beroemde evacuatie uit Duinkerken meer dan 2300 militairen naar Engeland over wist te zetten.

De Noorderkroon heeft een heel andere geschiedenis. Het schip is rond 1959 gebouwd in Noorwegen en wordt gedoopt als “Sjernarøy”. Destijds was het een luxe veerboot. Jarenlang heeft het in de winter de route tussen Stavanger en Hinderåvåg og Muslandsvåg gevaren en in de zomer naar Kvitsøy en Skudeneshavn.  In 1993 wordt het schip verkocht aan Ship-AS Versteroy en wordt omgedoopt in “La Vida”. Na verbouwing gaat het als veerboot tussen Frederikstad en Stromstad varen. In 2001 komt het schip naar Nederland als het door een onbekende eigenaar wordt gekocht en komt bij Scheepswerf Reimerswaal in Hansweert te liggen. De overheid koopt het schip in 2004 en na een verbouwing komt het in dienst bij Rijksinrichting den Engh. Hij wordt omgedoopt in “Smal Agt II” en gaat varen met jongeren van 12-18 jaar die veelal ernstige gedragsproblemen hebben. Het doel is om jongeren een opleiding te geven zodat ze kunnen doorstromen in de maritieme sector. In 2012 wordt de stekker uit dit project getrokken.  Het schip ligt 2 jaar stil voordat het Zeekadetkorps Urk het eind 2014 koopt en omdoopt in de “Noorderkroon”.

Recente berichten

Facebook

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons

𝑨𝒕𝒍𝒂𝒏𝒕𝒊𝒌𝒘𝒂𝒍𝒍 𝒘𝒂𝒏𝒅𝒆𝒍𝒓𝒐𝒖𝒕𝒆 𝑭𝒓𝒊𝒆𝒔𝒆 𝒌𝒖𝒔𝒕
Fryslân, langs de noordkust van Nederland, was een strategische regio van de Atlantikwall, gericht op de verdediging van de Waddenzee, riviermondingen en belangrijke havens. Duitse investeringsbouwden kustbatterijen, bunkers, anti-tank obstakels en observatieposten, vooral rond Harlingen en de Afsluitdijk.

Friesland had geen groot fort (Festung ), maar een netwerk van Verteidigungsbereiche (verdedigingssectoren), Stützpunkte (bolwerken) en Widerstandsnester ( verzetshaarden ) vormde een effectieve regionale verdedigingslinie langs de kust en riviermondingen.

De route legt de nadruk op de Waddeneilanden van Fryslân (Vlieland, Terschelling, Ameland en Schiermonnikoog), die zwaar versterkt waren met bunkers, kust- en luchtafweerbatterijen en observatieposten. Dat geheel geeft een goed inzicht in het beperkte verdedigingsnetwerk, ook al loopt de route niet over de eilanden zelf. De meest interessante bezienswaardigheden en musea op de route over het vasteland zijn de Afsluitdijk, het Kazemattenmuseum, Bunker Koehal en het Kweldercentrum. Elk geeft een levendig beeld van de Atlantikwall van Friesland.

De route over het vasteland loopt door prachtige natuur en typische Hollandse polderlandschappen en nodigt je uit om te wandelen door het Friese getijdenlandschap met zijn historische stadjes, dorpen en sporen van de Atlantikwall in Fryslân. Wil je de duinen in, dan is een bezoek aan de Waddeneilanden met al hun Atlantikwall erfgoed een echte aanrader.

De wandelroute is onderdeel van Liberation Route. Liberation Route Europe is een transnationaal monument, een route die herdenkingsplekken en verhalen uit de Tweede Wereldoorlog in heel Europa met elkaar verbindt
... Lees MeerLees Minder

𝑨𝒕𝒍𝒂𝒏Image attachment

𝗙𝗮𝗺𝗶𝗹𝗶𝗲 𝗩𝗮𝗮𝗻𝗱𝗿𝗶𝗴 𝗣𝗲𝘁𝗶𝘁 𝗼𝗽 𝗯𝗲𝘇𝗼𝗲𝗸。
Op 1 maart j.l. brachten de zoon, schoondochter en kleinkinderen van vaandrig Petit een bezoek aan het kazemattenmuseum. Naast dit bezoek aan ons museum zijn ook de plaatsen in de Wonsstelling (vak Wons) bezocht waar vaandrig Petit werkzaam was.

De dienstplichtige jonge officier heeft persoonlijk leiderschap getoond en acties ondernomen die de vijand heeft vertraagd, tijdens de gevechten rondom Wons. Petit is daarvoor na de oorlog beloond met een bronzen kruis voor "moedig en beleidvol optreden tegen den vijand".

Zijn sectie heeft de Messerschmitt BF 109 geraakt die bij Pingjum is neergekomen.

Op de foto in een vernielde 'molshoop'kazemat zit Petit links op de foto. De soldaat rechts is Berend Fokkinga
... Lees MeerLees Minder

𝗙𝗮𝗺𝗶𝗹Image attachmentImage attachment+1Image attachment

2 ReactiesReageer op Facebook

Zo makkelijk ging het in mei 1940 ook niet voor de vijand in Nederland.

Stefanie Petit

🪖Schade aan de kazematten🪖
Alle kazematten hebben in de meidagen de zware bombardementen kunnen weerstaan, dankzij betonnen muren en daken (W21-28), effectief vuur vanuit de kazematten en de kanonneerboot Johan Maurits van Nassau. Maar ook zeker door de inzet van het vrijwillig Landstormkorps Luchtafweerdienst Leeuwarden (foto A en B, waarover later meer). Echter, een zekere vertraging van de Duitse opmars begon in de Wonsstelling, zoals kapitein Van der Linden dat verwoordde (foto C).

Veel kazematten hadden schietschade (foto 1 en 2 kzm IX en VI) en wat lichte interne schade (oa een richtvizier, enkele kapotte lampen, schade aan een zoeklicht bij kzm VII). Er was verder schade aan het brugwachtersgebouw en het Dijkmagazijn werd verwoest.
Mogelijk als revanche voor de vernietiging van een Duits 88mm geschut op de Friese kust door de kanonneerboot én de tot stilstand gekomen Duitse opmars is er op 14 mei zwaar gebombardeerd. Een bom was gericht op de schijndeur van kzm XII en brak een deel van de daklijst (foto 3, 3a en 3b na herstel).
Echter, de zwaarste klap werd door Luitenant Ham in 1941 verwoord (4).

bronnen
A en B gevechtsrapporten vrijwillige Landstormkorps luchtafweerdienst
C Militaire Spectator 1941-08
1 NIMH leger film- en fotodienst/audiovisuele dienst 2001_N0000175-09
2 Ryan Luijt
3 archief Kazemattenmuseum
3a NIMH Leger Film- en Fotodienst/Audiovisuele Dienst KL/Mediacentrum ILMO/Mediacentrum KL nr 2001_N000004-03
3b bunkerinfo
4 Militaire Spectator 1941-05
... Lees MeerLees Minder

🪖Schade aan de kaImage attachmentImage attachment+6Image attachment

1 ReactieReageer op Facebook

Ik neem aan op 14 mei.

Laadt meer